DZIEŃ ZERO

Wczoraj było zaskoczeniem, dzisiaj - niespodzianką. Bo nagle moje i czyjeś działanie sklecone z chwiejnych prób okiełznania zmian, zaczęło układać puzzle w przyjazne kakofonie. Stało się dużo.

• wysłałam zgłoszenie na techno-warsztaty nauki testowania, dla dziewczyn (decyzję podjęłam w systemie binarnym).
• odebrałam telefon z propozycją podania ręki, na końcu której znajduje się korpus nowej pracy (nie najgorszy korpus, całkiem zgrabny nawet).
• ktoś ważny dla mnie spotkał kogoś ważnego dla siebie. i też z niezłym korpusem, choć dalej na mapie.
• dotarła paczka z biego-motywacją, a w środku nowe, kolorowe, do lepszych rozpędów. 
• odkryłam kulistość, która mi zawadza. 

Dzień zero kończę roztargniona, z nadzieją ogarnięcia, oglądając Szczygła i czytając mądrzej*
Bo od słowa "hygge" wolę bardziej "lagom".

PS powrót do pisania bloga przypomina próbę wywołania krwotoku z nosa u zimnego truposza. im mocniej, tym słabiej.

* "Żyj wystarczająco dobrze". Pyszna. Polecam!