digital girl

Jestem niekompatybilna.
Rok oderwania od bliższych spotkań z ludźmi zafascynowanymi nowymi technologiami i czuję się jak dziecko we mgle.
Bo ja nie jestem na bieżąco. Czytam, że powstają startupy, choć nadal nie do końca wiem co to takiego, dowiaduję się, że dziewczyny zbierają się wokół czegoś, co zwie się Geek Girls Carrots (swoją drogą cudna nazwa i świetna inicjatywa)
i otwieram szeroko oczy. W dodatku dopiero niedawno, wysyłając zgłoszenie na pewną konferencję, dowiedziałam się, co oznacza skrót UU i jak się ilość tych UU w ogóle sprawdza. Ogarnia mnie lekkie przerażenie. Z czym do ludzi ja się pytam, no z czym? (zwłaszcza tych blogowych). Wychodzi na to, że jestem absolutnie nieatrakcyjna towarzysko, bo wiem tylko co to lajki, szery, scrollowanie i o AdSense słyszałam (choć nadal dokładnie nie chwytam co i jak).

Jestem niekompatybilna. To już oficjalne.
Na szczęście przestałam mieć kompleksy i jestem już na etapie "nie wiem, to zapytam".
A poza tym dobrze, że się tyle dzieje. Chłonę.

mam się ruszyć? kliknij TU

Moja niekompatybilność (która mi w ogóle nie przeszkadza) przejawia się też w, być może trochę naiwnej, wierze, że w blogach nie o statystyki chodzi. Tylko o tych ludzi, co się przytrafiają i zostają na dłużej. Nawet jak ich jest niewielu.
I tych najbardziej cenię. Z nimi, nawet jak się czasem nie zgadzam, to z przyjemnością wychylę kiedyś grzane wino albo mrożoną kawę, bo traktuję ich jak znajomych. Ilość odsłon mnie nie zajmuje. Już. Wcześniej zdarzało mi się wpadać w macki statystyk, ale to podobno powszechna choroba. I jasne, że im więcej cię czyta, tym ci lepiej na duszy, bo czuć "sławę" na plecach, możesz podyskutować, poznać, pokłócić się nawet twórczo. Tyle tylko, że i przypadkowych hejterów częściej dzięki temu spotkasz. A to już jest przyjemne dużo mniej.

I jeszcze jedno. Nadal twierdzę, że podlinkowywanie innych, może mniej znanych, ale ciekawych blogów, mówienie o nich publicznie, przekazywanie w świat, nie robi podlinkowującemu żadnej szkody. To powinno być normalne. Tak samo jak blogerska kooperacja. A, póki co, to jest wyjątkowe. I ja sobie tę wyjątkowość cenię. Dużo bardziej od wszędobylskiej autopromocji.



PS dzisiaj zasłyszałam, że przytulanie to substytut słońca, więc się jesienią i zimą dużo tulić trzeba. no to tul.