ciasto, które się nie zmieściło

Problem ze zmieszczeniem się był tutaj, więc teraz nadrabiam. Historia ciasta jest prosta. Trzeba było coś zrobić z nadmiarem marchewki w domu, więc rzuciłam się do sieci, w poszukiwaniu przepisów. Połączyłam kilka i wyszło, co następuje:

Ciasto wyrosło piękne. W okrągłej foremce o średnicy 24cm. Ale (!) wyrosło go trochę ZA DUŻO, jak na nasze możliwości przerobowe, więc uszczęśliwiłam nim, nie moich, kolegów z pracy. Jeden z tych kolegów  (lat 50+) był tak zachwycony, że poprosił o przepis. Podczas krótkiej, acz treściwej korespondencji mailowej, zaskoczona propozycją, podesłałam co trzeba. I...ciasto marchewkowe, w wykonaniu mężczyzny lat 50+ też podobno wyszło cacy, więc ze spokojnym sumieniem, przepis podaję dalej:

SKŁADNIKI

- 4 jaja

- 200g cukru

- 250g mąki

- 300-350g startej, odciśniętej marchewki

- 150g masła (które trzeba stopić w osobnym rondelku)

- 2 łyżeczki cynamonu

- 2 płaskie łyżeczki proszku do pieczenia

- 2 płaskie łyżeczki sody

PRZYGOTOWANIE

Zetrzeć na tarce marchewkę, wycisnąć sok (sok oczywiście najlepiej wypić :)). W międzyczasie w osobnym rondelku, roztopić masło. Białka ubić na sztywno z cukrem. Potem dodać żółtka, mąkę, proszek do pieczenia, sodę, cynamon, stopione masło i dokładnie wszystko wymieszać (zmiksować). Na końcu dodajemy marchewkę i też mieszamy.

Całość ląduje w piekarniku rozgrzanym do 180C, na około 45-50 minut

Przed podaniem, posypujemy cukrem pudrem.

A tak w ogóle, to wszystko wina Magdy. Przez Nią (wróć! DZIĘKI Niej) zaczęłam piec. A przecież ja tego nie znosiłam, nie umiałam, nie chciałam, nie nie nie. Magda! Się kłaniam dziękczynnie, bo mi to pieczenie, o dziwo, coraz lepiej wychodzi :)