wsi spokojna, wsi wesoła

Jestem odurzona wakacjami i w odurzeniu swoim stwierdzam, że dochodzenie do siebie po urlopie na wsi, to nie jest taka prosta sprawa. Tempo miejskie lekko przytłacza, krok wciąż wolniejszy, niż być powinien, a tu działać trzeba. Dwoistość natury wciąż mi o sobie przypomina. Kiedy jedna noga przyśpiesza, druga niemiłosiernie się wlecze, gdy prawa półkula wyświetla zamglone wspomnienia i snuje romantyczne plany, lewa chciałaby mieć wszystko zapisane czarno na białym, zaraz, natychmiast, tutaj, już. Sobie nie radzę z tą moją dwoistością, więc zanim się jakoś zepnę, ruszę w jednym kierunku i wyrównam tempo - oglądam zdjęcia.

Zabieram się też za tworzenie i przetwarzanie. Myślę sobie, że przyjemnie będzie zanurzać jesienną albo zimową łychę, w czymś od początku do końca samodzielnie wykonanym i poczuć znowu trochę lata. Dlatego tajny plan na ten tydzień brzmi: szarlotka, leczo, suszone pomidory i pomidory w słoikach.

PS jeśli ktoś zna jakiś sprawdzony przepis na dwa ostatnie, niech nie trzyma dla siebie, tylko poda dalej - obiecuję wdzięczność myślową podczas konsumpcji i pieśni dziękczynne na blogu =)