Praga

Darmowe europejskie wakacje mi się kończą. Wyczuwam nadchodzącą depresję. Zmienność nastrojów. Nawet klawiatura komputera drży na samą myśl bycia nieużywaną. Wychodzi na to, że nie mam wyjścia - muszę niedługo znowu wyjechać.
I ja już nawet wiem dokąd. Będzie ciepło. Będzie przyjemnie. Trwają ustalenia. Ustalenia powodujące, że koniec EUROTRIP 2012, boli trochę mniej. Ufff.

Ale odbiegłam od tematu - Praga. Zanim jakiekolwiek stopy stanęły na czeskiej ziemi, trzeba się było jakoś wynieść z Porto. Zrobiliśmy to po pierwsze - ze smutkiem, a po drugie samolotem. Kilkoma nawet.

Wszystko zaczęło się o godzinie 7 rano. Szybka wizyta na lotnisku, wschód słońca i kierunek Mediolan.

Kiedy schodziliśmy do lądowania w Bergamo, wstrząśnięta - niezmieszana czując w powietrzu Włochy i włoską kawę,
nie mogła się powstrzymać od małego pokładowego szaleństwa.

Na lotnisku w Bergamo zanim przeskoczyliśmy do kolejnego samolotu, Paweł uczył się trochę czytać po włosku. Podczas tego czytania, niepostrzeżenie zostały w Nim poruszone śląskie struny, więc stwierdził, co następuje: Magazyn lotniska w Bergamo - "avion" - numer z września, artykuł o Katowicach (pisany przez Wizzair, bo mają tam połączenia). 

Wszystko byłoby ok., gdyby nie stare zdjęcia i błędy w opisach; np. podpisana droga (z okładki artykułu) do Częstochowy i Oświęcimia (ze starym Geantem w tle zamiast Reala (Paderewa)), nie była A4 w kierunku na Wrocław. Do tego sam węzeł pokazany jest jeszcze przed przebudową:

Fotografie mają jakieś 6-7 lat. Czyżby Wizzair nie było stać na aktualne zdjęcia? ;)

Pytanie rzucone w przestrzeń, zwykle pozostaje bez odpowiedzi. Tak było i tym razem. Na szczęście, zapełniając nieświadomie tę krępującą ciszę, pojawił się samolot. Mogliśmy wskoczyć i podziwiać kolejne widoki w drodze do Brna. 

I to by było na tyle w temacie samolotów, bo w Brnie przesiedliśmy się na pociąg i IC dotarliśmy w końcu do Pragi.
Pogoda zaskakująca. Ani 28 stopni w cieniu, ani błękitnego nieba. Jakaś jesień, czy coś?

Popołudniowy spacer po Pradze zaczęliśmy od Placu Wacława (Václavské Námesti). 

Zaliczyliśmy też starówkę (tylko jedna siwa pani zainteresowała się moją obecnością - szukajcie po lewej -
cała reszta rozglądała się za gulaszem z knedliczkami):

Spotkaliśmy też człowieka orkiestrę i wpadliśmy na dziwne sklepowe napisy. Podobno w Czechach ludzie umierają od wódki, jest ona sporym problemem, dlatego w małych sklepach zamiast wódki na półkach można znaleźć coś takiego:

Na szczęście zabytków nikt nie zakleja szarym papierem, więc przed snem mogliśmy się jeszcze trochę pozachwycać mostem Karola.

Z tego co mi wiadomo, teraz Team IP zwiedza dalej i relaksuje się po długim odsypianiu całodniowej lotniczo-pociągowej podróży z Porto do Pragi. I niech się relaksują. Siły trzeba zbierać. Na wieczorne harce. A harce się nazywają COLDPLAY :)


OŁYEAH!!!

* všechny fotky Pavel